Aantal keren bekeken: 0 Auteur: Site-editor Publicatietijd: 09-11-2026 Herkomst: Locatie
Een loadcel zet een uitgeoefende kracht om in een meetbaar signaal. In een weegschaal gebruikt een indicator dat signaal om de gewichtswaarde te berekenen. In een pers of testopstelling kan hetzelfde meetprincipe de kracht in Newton volgen. Begin met het belastingspad: identificeer wat de sensor zal ondersteunen, in welke richting de kracht zal werken en de kleinste verandering die het systeem moet detecteren. Deze drie antwoorden beperken de montagestijl, het nominale vermogen en de elektronica.
Een loadcel meet de kracht die door het sensorelement wordt overgebracht. Een stationaire weegschaal gebruikt kalibratie om de kracht van de zwaartekracht te relateren aan een weergegeven massa, gewoonlijk in kilogram. Als een pijp, een stop of een andere steun een deel van de last draagt, kan de aflezing veranderen, zelfs als de massa op de weegschaal hetzelfde blijft. Bij tarreren wordt het lege platform of vat verwijderd van de weergegeven waarde, terwijl het gewicht nog steeds op de sensoren inwerkt.
Een hangende last trekt aan een gespannen sensor. Een platform of pers drukt doorgaans op een sensor in compressie. Voor een actuator die zowel duwt als trekt, controleer je de specificaties en kalibratiegegevens van het model in beide richtingen, inclusief hoe de armatuur kracht overbrengt als deze de nul overschrijdt.
In een rekstrookje-loadcel vervormt de uitgeoefende kracht een elastisch lichaam enigszins. Spanningsmeters op het lichaam veranderen de weerstand, en een aangedreven Wheatstone-brug zet die verandering om in een kleine spanning. Het indicator- of acquisitiesysteem gebruikt kalibratiegegevens om de spanning om te zetten in een kracht- of gewichtsmeting.
Een loadcel met een waarde van 2 mV/V produceert bijvoorbeeld een nominale signaalverandering van 10 mV van nulbelasting naar nominale belasting met 5 V-bekrachtiging. Gebruik de werkelijke nominale gevoeligheid en toegestane excitatie bij het kiezen van het ingangsbereik van het instrument.
Een toegepaste belasting verandert de bruguitgang. Het gekalibreerde instrument zet dat signaal om in een kracht- of weegwaarde.
De acht onderstaande groepen volgen het FIBOS assortiment. Vergelijk hoe elk lichaam wordt gemonteerd en hoe er kracht in komt. De modeltekening en de nominale belastingsrichting bepalen of een bepaalde sensor bij uw montage past.
A single point load cell kan een platform op één sensor ondersteunen. Binnen de gespecificeerde platformafmetingen compenseert het ontwerp lasten die uit het midden zijn geplaatst. Controleer de maximale platformafmetingen en de vaste en belaste uiteinden op de tekening voordat u de basis ontwerpt.
Een balk met één uiteinde wordt aan het ene uiteinde bevestigd en naar het andere uiteinde belast. Een schuifbalk neemt schuifspanning waar in het ontworpen detectiegebied. Controleer bij een vloerweegschaal of weegframe de vereiste laadvoet of houder en de speling waardoor het belaste uiteinde kan doorbuigen. De montagetekening geeft aan hoe de balk wordt ondersteund en belast.
Een buigbalk meet de spanning veroorzaakt door buigen onder belasting. Controleer bij een compacte weeginrichting het gespecificeerde krachtuitoefeningspunt, de montagespeling en de afdichting. Als de sensor een beschermende balg heeft, gebruik dan de montagetekening om het laadpunt te lokaliseren en houd armaturen uit de buurt van de balg.
Een S-balk load cell neemt doorgaans kracht op via schroefdraadverbindingen aan beide uiteinden. Het is geschikt voor hangende wegingen of push-pull-tests als het geschikt is voor de vereiste richtingen. Controleer de draadmaat, de geïnstalleerde lengte en of de eindfittingen de lading over de volledige slag uitgelijnd kunnen houden.
Spaak- en pancake-loadcellen bieden een onopvallend formaat voor opstellingen zoals persen en testframes. Controleer hoe de centrale laadinterface en het buitenste montagegebied samenwerken. Een armatuur dat met beide in contact komt, kan een parallel belastingspad creëren en de door de cel gemeten kracht verminderen.
Een spanverbinding bevindt zich in het hangende lastpad, meestal tussen beugels of andere compatibele fittingen. Controleer de beslagafmetingen en de werklastlimiet van het complete samenstel voor het beoogde gebruik, inclusief liftdynamiek. Volg de instructies van de fabrikant van de apparatuur voor het optuigen en installeren.
Een kolomlastcel met hoge capaciteit is een optie wanneer een grote belasting langs de detectie-as kan worden gericht. Een ontwerp met een schommelkolom mag worden gebruikt in een weegsamenstel met het gespecificeerde zitmateriaal. Controleer de contactoppervlakken, centreringsopstelling en toegestane beweging in plaats van alleen op capaciteit te kiezen.
A De belastingspin meet de kracht op een gewricht zoals een gaffel of schijf. De pen maakt deel uit van het dragende geheel. Controleer de diameter van de pennen, de steunafstand, de detectierichting en de kenmerken die axiale beweging en rotatie voorkomen. Bevestig de aangegeven belasting ten opzichte van de geometrie van het samenstel, vooral wanneer de pen een katrolreactie meet.
Voor een compact platform vergelijkt u de afzonderlijke puntcellen op platformgrootte en de kleinste verandering in het productgewicht die de weegschaal moet detecteren. Een groot platform kan meerdere bundelcellen gebruiken. Controleer de aflezing op een controleweger op transportbanden bij de beoogde bandsnelheid en productafstand, evenals bij stationaire ladingen.
Industriële platformweegschaal. Controleer hoe het dek de belasting naar elke steun overbrengt voordat u de sensorcapaciteit selecteert.
Controleweger montage. Controleer het weegresultaat bij de beoogde bandsnelheid en productafstand.
Voor een schip dat op poten rust, berekent u de belasting op elke steun. Een weegmodule combineert een loadcel met bevestigingsmateriaal dat is geselecteerd voor de opstelling van het vat. Controleer de leidingaansluitingen, thermische beweging en eventuele zijdelingse of opwaartse beperkingen die de installatie vereist. Stijve leidingen kunnen een deel van de lading van het schip dragen en de gewichtsaflezing vertekenen.
Een scheepssteun en zijn weegsamenstel. Controleer het gehele lastpad, inclusief externe bevestigingen en leidingen.
Overzicht van scheepsinstallatie. Neem leidingaansluitingen op wanneer u controleert hoe elk schip de belasting op zijn steunen overdraagt.
Gebruik de locatie van de krachtmeting om de keuze te beperken. Een spanschakel meet de kracht langs een hangende verbinding. Een belastingspin meet de kracht op een gewricht. Controleer bij een katrolsamenstel de relatie tussen de penreactie en de lijnspanning voor de daadwerkelijke kabelroutering.
Installatie van een havenkraan. De meetlocatie is afhankelijk van het hijssamenstel en zijn lastpad.
Voor een pers met een beperkte stapelhoogte vergelijkt u cellen met een laag profiel op basis van montagehoogte en stijfheid van de armatuur. Controleer bij push-pull-testen de sensor en het armatuur in beide richtingen. Als een korte piekkracht ertoe doet, controleer dan de respons van de volledige meetketen, inclusief de bemonsteringssnelheid en eventuele filtering.
Maak een lijst van wat elke sensor meeneemt voordat de productie start, tijdens normaal bedrijf en bij de hoogst verwachte belasting. Vermeld het platform of vaartuig, de uitrusting, de inhoud en de te verwachten krachtpieken. Vergelijk de maximale bedrijfsbelasting met het nominale vermogen. Controleer veilige overbelasting afzonderlijk aan de hand van de definitie en beladingsomstandigheden in het gegevensblad.
Een platform met vier cellen met een bruto belasting van 1.200 kg zou gemiddeld een belastingsequivalent van 300 kg per cel opleveren als de verdeling gelijk zou zijn. Als een niet-gecentreerde belasting 40% van het totaal op één steunpunt plaatst, ziet die cel al het equivalent van 480 kg vóór eventuele extra tijdelijke belastingen. Dit is een illustratieve berekening. Gebruik de slechtste ondersteuningsreactie voor uw werkelijke geometrie, laadposities en bedrijfsomstandigheden.
Vergelijk fouten in dezelfde eenheid als de meting. Een niet-lineariteitsspecificatie van 0,05% van de volledige schaal op een cel van 1000 N komt bijvoorbeeld overeen met 0,5 N. Bij een werkpunt van 10 N is die hoeveelheid 5% van de meetwaarde. Het vertegenwoordigt één gespecificeerde foutcomponent. Evalueer ook hysteresis, herhaalbaarheid, temperatuureffecten en elektronische ruis onder de omstandigheden die van belang zijn voor uw proces.
Gebruik de maattekening om boutpatronen, laadhoogte en kabeluitgangsruimte te controleren. Vergelijk het bedrijfs- en gecompenseerde temperatuurbereik met de omstandigheden bij de sensor. Controleer bij washdown- of buitenapparatuur de nominale waarde van de volledige verbinding, inclusief de kabelinvoer, connector of aansluitdoos.
Traceer de kracht van het object via de load cell naar de steun. Controleer of de laadoppervlakken en bevestigingsmiddelen overeenkomen met de tekening en of het geheel tijdens de hele rit uitgelijnd blijft. Inspecteer leidingen, kabels, afschermingen en aanslagen op contact of belemmering die kracht zou kunnen afleiden of zijdelingse belasting zou kunnen veroorzaken.
In dit voorbeeld draagt het platform de belasting via één sensor. Een schip verdeelt zijn lading over steunen, en stijve leidingen kunnen een deel ervan omleiden.
Een vierdraads brugverbinding heeft twee bekrachtigingsdraden en twee signaaldraden. Een zesdraadsverbinding voegt twee detectiedraden toe, zodat een compatibel instrument rekening kan houden met spanningsval in de bekrachtigingsbedrading. Identificeer de aansluitingen op functie met behulp van beide bedradingsschema's. Volg de handleiding van het instrument voor detectieklemmen en afscherming, aangezien draadkleuren en klemopstellingen variëren.
Vierdraads- en zesdraadsbrugverbindingen naar functie. Controleer de aansluitingen en afschermingsverbindingen in de sensor- en instrumentdiagrammen.
Gebruik een ingangsmodule met brugfunctie of een signaalconditioner die de uitvoer van de cel mV/V accepteert en voor de vereiste bekrachtiging zorgt. Als de PLC een standaardsignaal zoals 4–20 mA verwacht, gebruik dan een compatibele zender. Controleer vóór de inbedrijfstelling de polariteit, de technische eenheden, het bruikbare ingangsbereik en de door het proces vereiste acquisitiesnelheid.
FIBOS elektrische testbank. Bevestig het signaal op het instrument voordat u de meting op het controle- of acquisitiesysteem verifieert.
Terwijl het samenstel zich in de gedefinieerde lege of onbelaste toestand bevindt, noteert u de nulwaarde. Gebruik referentiegewichten voor een weegschaal of een bekende referentiekracht voor een proefopstelling. Stel het bereik in zoals gespecificeerd door de instrumentprocedure en controleer vervolgens de weergegeven waarden op punten binnen het werkbereik. Controleer bij bidirectionele metingen beide richtingen als beide worden gebruikt.
Breng dezelfde referentiebelasting meerdere keren aan en verwijder deze om de herhaalbaarheid te controleren en terug te keren naar nul. Verplaats op een platformweegschaal de referentielast naar de gespecificeerde testposities en vergelijk de meetwaarden. Als de positie het resultaat verandert, inspecteer dan het lastpad en de ondersteuningsomstandigheden en volg vervolgens de schaalprocedure voor eventuele vereiste hoekaanpassingen en herverificatie.
Begin met het originele model en de tekening. Vergelijk capaciteit, toegestane belastingsrichtingen, montageafmetingen, geïnstalleerde hoogte en laadinterfaces. Controleer de minimale bruikbare metingen, vereisten voor overbelasting en omgevingsomstandigheden aan de hand van het vervangende gegevensblad. Een verandering in de geïnstalleerde hoogte of de geometrie van de belasting kan de manier veranderen waarop een meercelsysteem de belasting verdeelt.
Vergelijk gevoeligheid, bekrachtiging, bedradingsfuncties en elk digitaal protocol met de bestaande indicator of controller. Controleer bij een analoog meercelsysteem ook of de aansluitdoos en de indicator de elektrische eigenschappen van de nieuwe cel ondersteunen en eventuele aanpassingen uitvoeren. Na de installatie moet u de nul-, span- en toepasselijke lastpositiecontroles opnieuw kalibreren en verifiëren voordat u de vervanging accepteert.
Een rekstrookje detecteert lokale vervorming. Een rekstrookje-loadcel combineert meters met een ontworpen elastisch lichaam en een brugcircuit, zodat het geheel kan worden gekalibreerd om een gedefinieerde kracht te meten.
De loadcel is het sensorelement. Een weegmodule omvat de sensor en bevestigingshardware die de lading introduceert en de beweging of tegenhouding beheert zoals gespecificeerd voor die constructie.
Een grotere capaciteit biedt meer ruimte voor belasting, maar een kleine gewichtsverandering gebruikt minder van het beschikbare signaalbereik wanneer gevoeligheid en excitatie vergelijkbaar zijn. Vergelijk de verwachte systeemfout en resolutie bij de kleinste gewichtsverandering die u moet detecteren.
Mogelijke oorzaken zijn onder meer het kruipen van de sensor, temperatuurverandering en geleidelijke beweging of bezinking in de montageconstructie. Registreer hoe de meetwaarde verandert onder een stabiele referentiebelasting en vergelijk deze in de loop van de tijd met de onbelaste nul. Controleer of de verandering de temperatuur volgt of vooral na het laden plaatsvindt.
Ja, als het systeem een individueel compatibele vervanging ondersteunt. Controleer eerst de mechanische pasvorm en elektrische compatibiliteit. Controleer na het plaatsen van de cel de verdeling van de belasting of de hoekreactie, indien van toepassing, en kalibreer vervolgens opnieuw en verifieer de volledige weegschaal.
